de Sant Sever del Mostièr
 
 
Cosinage e parentat 
La bufatièra es aparentada amb fòrça danças d'aicí e d'endacòm mai, coma lo Bufa-li, lo branle del bufet dels Causses, Tiga-tiga-tiga catalana.

Lo bufa-li, praticat dins tot lo Lengadòc coma dança de Carnaval, es un branle reservat als òmes. Lo morre ennegresit, coifats d'un bonet de nuèch, vestits d'una camisa longa de femna que los fa revertar a d'amassaires de sirments, los joves caminan un darrèr l'autre, portant una candèla alucada e un bufet de cosina amb que cadun assaja d'atudar la candèla d'aquel de davant en li bufant al tafanari. Los òmes davalan la carrièra grand, se sarrant de l'orquèstra qu'enròdan per una mena de procession en cantant :

"E bufa-li al cuol  
Si vos atudar la candela ;  
E bufa-li al cuol  
Amb ton bufet belèu l'atudaras" 
(Lo Bufa-li a Alairac, Aude, d'après Andre Mols) 

Lo dançaire de tiga-tiga es vestit d'una camisa de nuèch, esquipat d'un embut a salcissa ont òm met una candèla alucada e afliblat d'una coa en papièr-jornal estacada a son tafanari. Cadun assaja de metre fuoc a la coa del dançaire de davant, entonant lo repic :

"E yeou te l'incendre la tigatigatiga  
E yeou te l'incendre la tiga del pape" 
(d'après Armand Guibbal) 

Per la dança del bufalcuol, o branle del bufet, los òmes, desguisats en femnas, afiblats de camisas longas, lo cap cobèrt d'un bonet de coton, un bufet de cosina dins la mans, se meton un al cuol de l'autre e viran redond dins la nuèch, al son del graile e de las cimbalas. En seguant lo ritme de la musica e sens quitar la fila, cada ome assaja de bufar al cuol d'aquel de davant. L'aire revoluma, lo bolegadís se fa frenetic, tarabastós. aital òm libèra lo buf, l'arma dels mòrts que los omes pòrtan en eles.

 

Probable qu'aquelas rondas o danças venon de Caranaval. Lor pratica es fòrça anciana, coma l'atèsta un bas-relèu d'una estala del sègle 16 de la Colegiala Nostra Dòmna de Vilafranca de Roèrgue. Celèbran la feconditat de la tèrra, lo passatge de l'anciana a la novèla sason. 

A vilatge de Trèvas, al pè del causse Negre, lo "Petaçon" sortís lo 3 de febrièr per la Sant Blasi. Anonciant la fertilitat de la prima, es vestit de "petaces", que cada ostal del vilatge a volgut se'n desbarassar. Para sa vessiga de pòrc confla, embarrant lo "buf" d'atacaires eventuals que cèrcan a l'espetar. 

 
Carnaval, passatge de l'ivèrn a la prima, de la mort a la vida, simbòl de rebelion, lo buf per liberar l'arma dels mòrts, lo buf de l'abondancia et de la vitalitat, lo buf fertilisaire (lo bufet coma simbòl sexual.).

Om pòt encara trapar força esplicacions… Mas perqué cercar tant complicat quand la fachilha (o la magia) pòt far simple.